Strona poświęcona Teorii Suworowa

Print this page

Cele szkoleniowe - Wojska samochodowo-pancerne

Mowa końcowa Marszałka Związku Sowieckiego S.K. Timoszenki.
Fragmenty rozdziału III: Zadania wyszkolenia bojowego wojsk Armii Czerwonej na 1941 rok szkolny.

Spotkanie wyższych dowódców radzieckich, grudzień 1940

Na podstawie książki: Armia Czerwona w latach 1940-1941

Wojska samochodowo-pancerne

1. Pomyślne operacje zaczepne na Zachodzie w dużej mierze były uwarunkowane aktywnymi działaniami czołgów w dużej masie. Wojska zmechanizowane były środkiem przełamania i środkiem rozwinięcia przełamania.
Wojna zażądała od wojsk zmechanizowanych umiejętności samodzielnego rozwiązywania niektórych zadań bojowych, do przełamania pasa umocnionego włącznie i razem z tym, umiejętnego współdziałania z lotnictwem, artylerią i piechotą.

2. W przygotowaniu bojowym wojsk samochodowo-pancernych musimy zwrócić uwagę:

- na przygotowanie związków zmechanizowanych do samodzielnych działań we wszystkich rodzajach walki, przy wsparciu lotnictwa i we współdziałaniu z desantami powietrznymi; przeszkolenie [w celu] prowadzenia walki zaczepnej podczas wprowadzania w przełamanie we współdziałaniu z korpusami piechoty i lotnictwem.

- na przygotowanie oddziałów pancernych i związków do prowadzenie wszystkich rodzajów walki we współdziałaniu z piechotą , artylerią i lotnictwem; nauczyć samodzielnych działań w manewrowych formach walki (bój spotkaniowy, pościg)

- na szkolenie w ataku na silnie pofałdowanym, poprzecinanym terenie, a także na przyswojenie działań bojowych czołgów w nocy.