Print this pageGorbatow, Aleksander
Dowódca radziecki. Jedna z ofiar Wielkiej Czystki. Wyszedł z łagru w marcu 1941 roku. W czerwcu 1941 r został zastępcą dowódcy 25 korpusu piechoty (19 armia). Ranny i ewakuowany do Moskwy uniknął zagłady wraz z 19 armią. Po XX zjeździe KPZR napisał książkę "Lata pokoju i wojny".
A przecież przed wojną mieliśmy doskonałe kadry wojskowe, bezgranicznie oddane partii i ojczyźnie. Wystarczy powiedzieć, że ci spośród nich, którzy uchowali się, mam na myśli takich towarzyszy, jak Rokossowski (przecież był on uwięziony), Gorbatow, Mareckow (jest obecny na Zjeździe), Podlas (był to wspaniały dowódca, zginął na froncie) i wielu, wielu innych, mimo ciężkich męczarni, jakie znosili w więzieniach, od pierwszych dni wojny okazali się prawdziwymi patriotami i bohatersko walczyli ku chwale ojczyzny. Ale przecież wielu spośród takich dowódców zginęło w obozach i więzieniach i armia ich nie zobaczyła więcej.
O kulcie jednostki i jego następstwach, tajny referat Chruszczowa