Szosa Wołokołamska, Aleksander Bek
Opis działania batalionu 316 dywizji piechoty opowiedziany przez dowódce tegoż batalionu
Jedna z nielicznych książek propagandowo-bojowych które czyta się doskonale.
Wspaniała,choć aktualnie niesłuszna książka. Akcja toczy się pomiędzy lipcem, a grudniem 1941r, od momentu formowania batalionu (plastycznie opisane metody szkoleniowe) w Ałma-Acie(Kazachstan), poprzez oczekiwanie na wroga na dalekich przedpolach Moskwy, do krwawych walk w okolicach Wołokołamska
Towarzysz Momysz-Uły opowiada jak uczył się kierować wojskiem przy współudziale generała Panfiłowa. Czytamy jak Panfiłow przedstawia mu metody walk w odwrocie (sprężyna-spirala Panfiłowa). Dowiadujemy się jakie myśli towarzyszą dowódcy batalionu gdy skazuje zwoich ludzi na śmierć i gdy sam jest na śmierć skazany. A wszystko to w sposób nienachalny, czasami nawet bardzo zabawny..
Suworologia: 316 dywizja piechoty powstała na początku lipca 1941 roku w Kazachstanie. Suworow twierdzi natomiast, że widział w muzeum tej dywizji (TAK, ta własnie dywizja ma swoje muzeum!!) dokument powołujący ją do życia datowany na początek czerwca 1941r. Poza tym solidna dawka informacji o Armi Czerwonej.
Aleksander Bek po publikacj nie stracił żadnej ręki więc można przyjąć, że ksiażka jest prawdziwa.. Dlaczego mógł stracić rękę? to już trzeba samemu przeczytać..
Poprzednia strona: Powieści wojenne
Następna strona: Timur i jego drużyna
Print this page